Coexistentie

1 Maar de Geest zegt nadrukkelijk dat in de eindtijd sommigen het geloof zullen verlaten, doordat ze luisteren naar dwaalgeesten en naar wat demonen hun leren. 2 Ze worden hiertoe aangezet door huichelachtige leugenaars, die hun eigen geweten hebben dichtgeschroeid,  1 Tim. 4:1-2

Wat een tijd leven we in, de gezonde leer wordt niet meer geaccepteerd, en als je dat wel doet dan verklaart men je voor gek. Alles moet samen, eenheid is het sleutelwoord lijkt het wel in onze christelijke wereld. Niet op lange tenen trappen, niet te scherp het woord ter hand nemen, nee je moet vriendelijk zachtmoedig en vooral niet veroordelend zijn.

Er is steeds meer overleg met de islam en andere religies. Bekende evangelische voorgangers hebben diepgaande gesprekken over hoe we samen kunnen werken. De paus noemt Allah dezelfde als de God van de bijbel, New Age krijgt steeds meer voet aan de grond binnen de christelijke gemeenschap. En dat allemaal onder de noemer coexistentie, of te wel samen leven.

Nu is er niets mis mee om samen te leven in vrede met je naaste, of deze nu wel of niet gelooft, maar het gaat er in dit geval wel om het bijbelse fundament vast te houden en daarop  je relatie met een ander te baseren.

De kerk gaat steeds meer samen op weg met allerlei stromingen, maar het wordt ook gebracht vanuit de muziek wereld. Neem een Bono van U2. Hij is een groot voorstander van het samen op weg gebeuren, hij promoot het coexitense denken, samen allemaal één. Zeker omdat deze band nogal eens het predicaat christelijk mee krijgt en ze een groot voorbeeld is voor vele jongeren, zijn er juist onder deze groep velen die door dit denken besmet worden en zo steeds verder af dwalen van de waarheid.

Daarom moeten we uitkijken om ons niet te laten besmetten met het wereldse virus en zo steeds meer één te worden met de wereld.  Het komt subtiel binnen zelfs via de kerk, misschien wel juist via de kerk, want daar zitten de mensen die niet met open ogen in de valkuil trappen die de duisternis graaft. Daarom probeert de ander kant het subtieler, via het onderwijs in de kerk zelf.

Zoals Eva werd verleid door de slang, die toch voor een deel de waarheid sprak tegen haar, zo spreekt hij ook nu voor een deel de waarheid, maar een halve waarheid blijft een hele leugen.

Als we de bijbel lezen dan zijn er passages waarover gediscussieerd kan worden, wat wordt er precies bedoeld, wat is de context? Er zijn ook passages waar de bijbel zeer duidelijk is en waar geen discussie over mogelijk is, juist dit soort passages wordt tegenwoordig steeds meer een discussiepunt.

We leven in een tijd waarin de waarheid een begrip is geworden waar rek in zit, ieder heeft zijn eigen interpretatie van de waarheid. Maar zo is het niet met Gods woord, natuurlijk zijn er stukken waar we over kunnen discussiëren, die niet glashelder zijn voor ons, waar we diep voor moeten graven om de diepere betekenis te kunnen ontdekken. Maar Gods woord is ook haarscherp, het is een tweesnijdend zwaard en het past zich absoluut niet aan onze wensen aan, hoe graag we het ook willen.

God verandert niet, wij zijn degenen die moeten veranderen door het lezen van zijn Woord en door te leven in afhankelijkheid van Hem.

Geraadpleegde bronnen:

http://www.verhoevenmarc.be/