Gedichten

 

 

 
 Storm op zee
 
Windkracht negen
Op volle zee.
Niets dan regen,
Ik vaar mee.
 
De wind tiert door
De weg is nog lang
Er is geen remedie voor
Het maakt me bang.
 
Het is noodweer
Een golf slaat in mijn nek.
Het schuim valt kolkend neer
Op het houten dek.
 
Ik wankel maar blijf staan
Ik houd mij groot
Hoelang kan ik dit nog aan?
Hoelang blijf ik nog in nood?
 
U bent mijn toren,
U bent  mijn licht,
U kunt mij horen,
U ziet de pijn op mijn gezicht.
 
U bent het die mij zal dragen,
U gaf immers Uw eigen Zoon  voor mij,
Bij U zal de storm uitvagen,
Bij U wordt het weer een rustiger tij.
 
Regina - RejoiceNow.nl