Getuigenis van een ex-gameverslaafde

Als kind heb ik een vrij normale jeugd gehad, erg liefhebbende ouders die het beste met me voor hadden, katholieke opvoeding.
Omstreeks mijn 12de is mijn moeder ernstig ziek geworden en er werd ons gezegd dat ze waarschijnlijk de nacht niet meer zou halen.

Die momenten zijn mijn vader en ik ernstig gaan nadenken en werd er enorm veel gebeden, al kenden we de Here Jezus nog niet persoonlijk. We bezochten vaak de kerk (katholieke) en op een gegeven dag ontmoeten we daar evangelische Christenen.

Wonderlijk hoe papa tot bekering kwam, en hoe de Here in zijn genade en goedheid mama toch weer liet genezen. Ik geloof persoonlijk niet in charismatische wonderen voor deze tijd, maar heb wel mogen ervaren hoe God mensen beter maakt en kansen geeft. Mijn moeder had een onbekende virus, en alle anderen die in België dat virus hadden, waren al gestorven. Ik ervaar Gods leiding erin hoe mama toch weer beter werd, al zij het met een gebroken gezondheid, zwakheid.

Ik ben altijd een buitenbeentje geweest, en ik ben jammer genoeg op mijn 25e thuis weggegaan om zelfstandig te wonen. De regeltjes en christelijke wetten stoorden me en ik wou "vrij" zijn. Uiteraard besef ik nu dat de wereldse vrijheid net de grootste gebondenheid is. Met mezelf ging het van kwaad naar erger. Van veel drinken, snel rijden en dom gedrag waar ik zeker niet fier op ben.

Tijdens die periode heb ik ook mijn huidige echtgenote leren kennen waar ik 3 kinderen mee heb. Uiteraard ervaarde ik weinig zegen door mijn verkeerde keuzes, ik kreeg een enorm zware depressie en dacht er vaak over om mijn leven te beindigen. Ik verwaarloosde mijn gezin compleet en leefde enkel voor mezelf, wat inhield dat ik gamede tot de vroege uurtjes, metal muziek luisterde en me mateloos ergerde aan alles, de maatschappij , mensen rondom me heen , zelfs mijn eigen kinderen.

Waarschijnlijk had ik al een vrij zware klap gekregen door de faling van mijn zaak, niet alleen financieel een enorme domper maar ook mijn ego leed eronder, en in plaats van wakker te worden ging ik maar rustig verder de afgrond in. Ik kreeg ook nog een angststoornis, een werkongeval met een zware hernia als gevolg, mijn hele sociale leven was stuk.

4 jaar lang ben ik thuis geweest, hoofdzakelijk mijn tijd dodende met gamen en muziek (metal). Mijn gameverslaving was zo erg dat ik speciaal mijn wekker zette in het holst van de nacht om met "vrienden" wars online te spelen. Het resultaat was dat ik de dag erna doodmoe was en sliep als normale mensen wakker waren.

Ik begon te beseffen dat er hulp nodig was, kon de situatie niet meer aan en duistere gedachten bleven maar spelen. Op een gegeven dag kreeg ik de drang om eens naar de site van de EO te gaan , daar stond een cursus waarom Jezus? , waar ik me inschreef. (ondertussen sta ik ook sceptisch tegenover de EO , maar besef wel dat God ook kromme zaken kan gebruiken) 

Enkele dagen later ging ik op de knieen en beleed mijn zonden aan Jezus en smeekte om hulp. De metal muziek ging het huis uit en de game pc die ik zelf gebouwd had en mijn afgod was werd verkocht. Ik werk nu nog steeds met een laptop waarop gamen niet mogelijk is. Ik begon weer vreugde te krijgen en zelfs mijn omgeving merkte dat er iets aan de gang was, ik lachte zelfs weer , wat al jaren geleden was...

Het zou vast te eenvoudig geweest zijn moest alles zo simpel op zijn plaats vallen, ik zat nog steeds met die angsstoornis en focuste me enkel maar op genezing, die er maar niet kwam. Via internet ging ik hopeloos op zoek en kwam zo bij een charismatische "sekte" terecht. Ik ben zelfs daar op bezoek geweest voor een genezingsavond.

Kort daarna kreeg ik enorm veel antwoorden, en gingen mijn ogen open , alle eer aan Jezus Christus daarvoor. Wekenlang heb ik studies gedaan , zaken opgezocht over genezingen en ik kwam zelfs bij Broeder Verhoeven terecht. Ik ben nog steeds dankbaar voor die site. Ik had gesprekken met mijn ouders, zaken werden uitgepraat en ik ging weer terug naar mijn oude thuisgemeente. God was geweldig aan het werk en in ons gezin ging het ook veel beter.

Ondertussen weet ik ook als het schijnbaar allemaal zo goed gaat de duivel op de loer ligt. Ongeveer een jaar geleden overleed mijn lieve papa, amper 64 jaar jong en een fijne broeder in de Heer Jezus. Dit was een vreselijke klap voor me. Bijkomend probleem was dat mama hulpbehoevend is en niet voor zichzelf kon zorgen. Dus speelde de gedachte dat het beter zou zijn om praktische redenen bij mijn moeder in te trekken met ons gezin.

Mijn vrouw had daar enorme problemen mee en het kwam tot een breuk tussen ons. Amper verwerkende dat mijn Vader overleden was verliet mijn vrouw me. Ik kreeg steun van verschillende broeders en zusters in de Heer en er werd enorm veel gebeden. Ik stond zelfs enkele malen vooraan in onze gemeente tijdens de getuigenissen om hulp en gebed te vragen. Ook hierin moet ik God weer enorm dankbaar zijn, ons gezin is herenigd en we krijgen nu nog steeds pastorale hulp.

Ik ben God enorm dankbaar, en dat is in woorden of per mail niet echt uit te drukken, te weten dat de Hoogste Heer en God omziet naar me, ook voor mijn zonden en falingen Als God zijnde in de Heer Jezus zichzelf heeft vernederd en gegeven aan het kruis, maar ook de dood heeft overwonnen, dat is toch wonderlijk !!!

Ik zou nog graag het volgende meegeven over gamen, ik zie gamen op zich niet als een zonde, of per definitie fout, maar als we als Christen eerlijk zijn met onszelf, zijn er maar enorm weinig games die je zou kunnen spelen. Als alle games geschrapt zouden zijn die over geweld gaan , hekserij, magie , occultisme, sexualiteit, hoeveel games zijn er dan nog over ? Het is ook een enorme tijdrover, en die tijd komt niet meer terug. Dan nog eens bedenkende hoe je gezin en kinderen daar onder kunnen lijden ...

Satan heeft vele trukjes in zijn doos om mensen onbruikbaar te maken, en intensief gamen is daar zeker en vast 1tje van.

Eric van Dyck