Verhaal met een moraal

 

 

 

Lieve zoon,  

Een dag of wat geleden ging ik naar onze plaatselijke christelijke boekwinkel en daar zag ik een bumpersticker met 'Toeter als je van Jezus houdt'. Ik was die dag in een extra goede stemming, want ik kwam net van een wervelende aanbiddingdienst, gevolgd door een daverende gebedsbijeenkomst. Dus ik kocht de sticker en plakte hem op mijn bumper. jongen, ik ben zo blij dat ik dat gedaan heb! Wat er toen gebeurde, heeft me echt bemoedigd!  


Ik stond voor een rood stoplicht op een drukke kruising. Ik was in gedachten verzonken over de Heer en hoe goed Hij is, en ik had niet door dat het licht op groen was gesprongen. Het is maar goed dat er nog iemand van Jezus hield, want als die niet getoeterd had, zou ik het nooit gemerkt hebben. Ik ontdekte dat er een heleboel mensen van Jezus houden! Terwijl ik daar zo zat, begon die jongen achter ons als een gek te toeteren, en hij leunde uit zijn raampje en schreeuwde: 'Halleluja! Hoe lang gaat het nog duren?!' Wat een toekomstvisie! Wat een passie voor de Heer!

Iedereen begon te toeteren! Ik ging uit mijn raampje hangen en zwaaide en lachte naar al die lieve mensen. Ik drukte zelfs een paar keer op mijn toeter om te delen in de liefde! Ik zag een man heel grappig zwaaien, met alleen zijn middenvinger omhoog. Dus ik vroeg aan mijn kleinzoon op de achterbank wat dat betekende. Hij zei dat het waarschijnlijk een Hawaïaans geluksteken of zoiets was. Ik had nog nooit iemand uit Hawaï ontmoet, dus ik leunde uit het raampje en beantwoordde het geluksteken. Mijn kleinzoon barstte in lachen uit - zelfs hij genoot van deze godsdienstige ervaring!

Een paar mensen gingen zo op in de vreugde van het moment dat ze uitstapten en naar me toe kwamen. Ze wilden vast met me bidden of vragen naar welke kerk ik ging. Maar toen merkte ik dat het stoplicht versprongen was. Dus ik zwaaide en lachte naar al mijn broeders en zusters en reed de kruising op. Ik merkte dat ik de enige auto was die weg had kunnen rijden voordat het licht weer versprong, en ik vond het eigenlijk wel jammer dat ik ze achter moest laten na alle liefde die we met elkaar gedeeld hadden.

Dus ik ging langzamer rijden, leunde uit het raampje en terwijl ik wegreed, zwaaide ik ze allemaal uit met het Hawaïaanse geluksteken. Prijs de Heer voor zulke fantastische mensen!

Ik zal snel weer schrijven, Liefs, je vader.

l">Bron: Kort & Krachtig Auteurs: J.John en Mark Stibbe