Overdenkingen

 

 

 

Het beloofde land

De meest gehoorde klacht van mensen die zich tegen het christendom keren is dat de bijbel een boek is vol oorlog en geweld. Als we niet verder kijken dan onze neus lang is dan moeten we ze nog gelijk geven ook. Toch is er veel meer te leren vanuit het oude testament dan we op het eerste gezicht misschien zien.

Als we alleen al eens kijken naar Jozua. Hij werd door God geroepen om het volk Israël het beloofde land binnen te leiden. Nu ging dat niet zonder slag of stoot want er woonden vele heidense volken in dat gebied. Maar God had dat gebied voor Zijn volk uitgekozen. Een land wat overvloeide van melk en honing.

Als ze bij de eerste stad aankomen stuiten ze gelijk op tegenstand. De koning van Jericho wil niet dat zijn stad in handen van de Israëlieten valt en hij sluit de poorten. Alleen Rachab en haar familie werden gered omdat ze vertrouwden op  God. Voor de rest moest alles worden vernietigd. Goud en zilver mochten ze niet zelf houden dat was bestemd voor God.

Zo gaat het met vele volken die in het beloofde land wonen. Alles wordt meestal vernietigd, of God moet toestemming geven dat ze vee of schatten mochten houden. De reden van deze vernietiging is dat door de invloeden van de heidense volken de Israëlieten misleid zouden worden. Dat is ook precies wat er gebeurd. Niet alle volken worden compleet vernietigd en deze ongehoorzaamheid zal het volk Israël later nog opbreken. Want ze vermengen zich, gaan de afgoden aanbidden en velen zullen afdwalen van  God en zo hun eigen weg volgen.

 
Deze lijn kunnen we zo via de Heer Jezus doortrekken naar het nieuwe testament. Zoals God Jozua gebruikte als een instrument in Zijn handen om de heidense volken te vernietigen, zo heeft Hij Jezus gezonden om de macht van de  zonde in onze levens te vernietigen.
 
Maar zoals het volk Israël niet luisterde en daardoor vele afgoden ging dienen en het spoor bijster raakte, zo zien we dat ook nu gebeuren. De wereld accepteert het offer van Jezus niet. We kunnen zien waar dat toe leidt. Maar ook in de kerk wordt er steeds meer afgedwaald van de enige weg tot redding. Dominees die zich atheïstisch noemen en noem het maar op.
  
God is degene Die ons loutert als zuiver goud, maar daarin hebben wij ook een aandeel. Wij moeten meehelpen om het vuil dat naar boven komt drijven eruit te laten halen. We moeten onze zonden belijden aan de Heer en Hem de controle over onze levens geven zodat Hij ons kan reinigen.

 Zoals het beloofde land de Israëlieten niet in de schoot werd geworpen, zo word ons nieuwe leven ons ook niet in de schoot geworpen.

Mensen zeggen vaak nadat ze tot bekering zijn gekomen: “Zo nu zijn we er.” Maar dan begint het pas. We zijn dan misschien wel gered, maar dan moeten we nog zover komen dat onze eigen ik niet langer de overhand heeft in ons leven. En dat is een heel proces, wat strijd, pijn en moeite kost. Maar gelukkig staan we daarin niet alleen.

10 Wees niet bang, want Ik ben bij je, vrees niet, want Ik ben je God. Ik zal je sterken, Ik zal je helpen, je steunen met mijn onoverwinnelijke rechterhand. Jes. 41:10