Het ruikt naar God
David en Diane Blessing kregen een baby op 10 maart 1991. Het was een meisje. Het meisje was alleen veel te vroeg geboren. Ze woog nog geen 500 gram. De artsen zeiden dat ze geen kans had om te overleven.
Je kon haar zelfs niet aanraken, want dat deed ontzettend veel pijn. Haar zenuwstelsel was namelijk nog niet voltooid. Iedere aanraking deed pijn. Je kon haar dus niet aanraken. Twee maanden lang keken ze naar hun dochtertje in de couveuse en ze baden voor haar. Ze konden niks anders doen. Ze wilden haar aanraken, maar daar kregen ze de kans niet toe. Twee maanden lang.
Kunt u zich voorstellen dat je baby zo dichtbij is en toch zo ver weg? Alle artsen hadden ongelijk en na een tijdje konden ze hun baby vasthouden. De artsen waarschuwden dat ze niet gezond zou zijn. Ze zou waarschijnlijk spastische verlamming hebben en nooit een gewoon kind worden. Maar ze is heel normaal. Ze doet aan allerlei sporten. Ze kan goed leren. Ze is minstens net zo normaal als haar klasgenootjes. Ze noemden het meisje Danni.
Toen Danni vijf jaar was... zaten ze in een stadion te wachten en voelden ze dat het zo ging regenen. Kent u die geur in de lucht voordat het gaat regenen? Diane wendde zich tot Danni en zei: Danni, ruik je dat?
Ze zei: Ja, ik ruik het.
Lekker, hè?'
'Heerlijk, mama.'
'Wat ruik je dan?'
En Danni zei: 'Het ruikt naar God... als je je hoofd op zijn borst legt. Dat ruik ik, mama.'
En toen stond ze op en rende weg. Diana barstte in tranen uit en besefte dat die twee maanden lang dat zij hun baby niet konden knuffelen hun kindje op de borst van God had gelegen. 'Het ruikt naar God, mama.'
Het wordt tijd om te beseffen dat met God alles mogelijk is. Dat u met geduld, volharding en gebed... alles kunt doorstaan.
Met God is alles mogelijk.
Bron: Onbekend