Opeens zei een meisje"Mama, laten we door de regen gaan rennen,"  "Wat?" vroeg Mama. "Laten we door de regen gaan rennen!" Herhaalde ze. "Nee, lieverd. We wachten totdat het wat minder wordt," antwoordde mama.

Het kind wachtte nog een minuutje en herhaalde: "Mama, laten we door de regen gaan rennen." "We worden doornat als we dat doen," zei mama. "Nee, dat zullen we niet, mama. Dat is niet wat je zei vanmorgen," zei het meisje terwijl ze aan haar mama's arm trok.  

"Vanmorgen? Wanneer zei ik dat we door de regen konden rennen en niet nat zouden worden? "  "Weet je dat niet meer? Toen je met papa praatte over zijn kanker, toen zei je, "Als God ons hier doorheen kan helpen, kan hij ons door alles heen helpen!"  

Iedereen was opeens muisstil. Mama dacht even na over wat ze zou antwoorden. Sommigen zouden het weglachen, of haar voor gek uitmaken. Sommigen zouden zelfs negeren wat ze zei. Maar moment van onschuldig vertrouwen, dat wanneer het gevoed en verzorgd wordt, zal bloeien in geloof.  

"Lieverd, je hebt gelijk. Laten we door de regen rennen. “Als God ons nat laat worden, nou, dan hadden we misschien juist een wasbeurt nodig," zei mama. En daar gingen ze. We stonden daar allemaal te kijken en te lachen, toen ze daar vooruit sprongen tussen de auto's door, en jawel, door de plassen. Ze hielden hun boodschappentassen boven hun hoofd voor het geval dat. Ze werden doornat.

Omstandigheden of mensen kunnen je geld, je materiële bezittingen en je gezondheid wegnemen. Maar niemand kan ooit je dierbare herinneringen wegnemen ... Vergeet daarom niet om tijd te maken en de gelegenheden te pakken om elke dag herinneringen te maken. Voor alles en voor elk doel onder de hemel is er een seizoen en een tijd.

Bron:onbekend