Tongentaal

Dit is vaak een moeilijk onderwerp voor de gelovigen. De charismatische christen geloven dat iedere wedergeboren christen in tongen moet kunnen spreken, anderen hebben weer geen idee wat het is.

Na zelf jaren lang in tongen te hebben gesproken kwam ik tot de ontdekking dat het toch niet was wat ik dacht. Na veel studie en strijd, ben ik tot de conclusie gekomen dat de huidige aangeleerde tongentaal geen enkele bijbelse grondslag heeft.

Als we alleen al kijken waar vandaan deze boodschap de wereld in is gestuurd dan moeten er alarm bellen gaan rinkelen. Deze tongentaal is eerder een gebed dat door demonische machten wordt bestuurd dan dat de Heilige Geest u deze woorden geeft.

Waar komt de huidige tongentaal dan vandaan? Begin 1900 werd in de Bethel Bible school een nieuwe manier van spreken ontdekt door één van de studenten. Zij dacht dat ze in het Chinees en andere talen kon spreken. De andere studenten volgden al snel met hun eigen taal. De school verhuisde na enkele maanden naar Houston. William Seymour één van de studenten werd de bekendste naam in de pinksterbeweging. Hij stichtte de Azuza Street Mission, waar ook de gelijknamige opwekking naar vernoemd is.

De mensen die in deze beweging deelnamen waren er van overtuigd dat ze door God een andere taal hadden ontvangen om zo de wereld over te trekken om de mensen in hun eigen taal aan te spreken. Zij dachten dat de taal die ze ontvangen hadden een aardse taal was, zoals in Handelingen ook gebeurde. Echter ze kwamen erachter dat het geen aardse talen waren. Hierna werden deze talen bestempeld als hemelse talen. Zo wordt dat tot op de dag van vandaag geleerd.

De zogenaamde tongentaal die tegenwoordig geleerd wordt  komen we ook tegen bij de katholieken, sjamanen en bij andere godsdiensten. Hier is op zich weinig onderzoek naar gedaan, maar het lijkt erop dat het dezelfde oorsprong heeft als hetgeen tegenwoordig als bijbels wordt geleerd.

Sommigen gaan erg ver, zo heeft Kennet Copeland met Rodney Howard Brown, op een podium tijdens een bijeenkomst, een gesprek in tongentaal waarin ze het ontzettend naar hun zin hebben samen. Ze praten honderduit in hun eigen “taaltje”. Echter velen die wel achter deze tongentaal staan, keuren dit ook af omdat het een taal naar God is, en niet om een leuk onderonsje te hebben.

Tongentaal zoals deze geleerd wordt in de charismatische beweging, heeft niets te maken met de bijbelse talen, die worden genoemd in Handelingen of in de Korinthebrief. Het is een onderdeel van de wereldwijde Word of Faith dwaalleer die leert om wonderen en tekenen te zoeken. Ik zal hieronder schrijven wat er wordt geleerd over deze tongentaal.

- In tongen spreken en een tong ontvangen

Er zijn volgens deze leer twee soorten tongen:

1. De brabbeltaal die elke wedergeboren christen zou moeten hebben, en deze hoeft niet vertaald te worden. Je kan het gebruiken voor het bidden of om te zingen in tongen.

2. Je kunt een tong ontvangen. Als je een tong ontvangt moet je die dus hardop uitspreken en deze tong moet door diezelfde persoon of een ander vertaald worden.

Derhalve moet hij, die in een tong spreekt, bidden, dat hij het moge uitleggen.1 Kor.14:13

Dit slaat echter niet op een “tong” van God om iets door te geven aan de gemeente. Meer hierover verderop in de uitleg over hoofdstuk 14.

Volgens mij is de Word of Faith leer  over tongen niet wat er met tongen bedoeld wordt. Laten we kijken wat Paulus zegt:

Al sprak ik de talen van alle mensen en die van de engelen... 1 Kor.13:1a

Paulus geeft hier mijns inziens duidelijk aan dat er dus twee soorten talen zijn. De menselijke talen en talen van engelen. Hij spreekt dus niet al de talen van alle mensen die er op aarde zijn én hij spreekt niet de taal van engelen.

Menselijke talen:

De bijbel spreekt op meerdere plaatsen over deze menselijke talen.

We lezen hier onder andere over in Handelingen waar de discipelen na de uitstorting van de Heilige Geest tot de bijeengekomen menigte spraken.

en allen werden vervuld van de heilige Geest en begonnen op luide toon te spreken in vreemde talen, zoals hun door de Geest werd ingegeven. Hand.2:4

Bij deze menigte waren Joden uit alle volken aanwezig. Dit zijn dan de Joden die door de Babylonische ballingschap naar andere gebieden waren vertrokken. Zij spraken dus een andere taal dan de mensen in Jeruzalem. Ze waren daar onder andere omdat ze onderwijs ontvingen  in de Thora.

In Handelingen waren niet alleen echte Joden in Jeruzalem, ook gewoon heidenen (mensen die dus niet Joods waren qua ras, misschien wel het Joodse
geloof aanhingen, maar dan ben je nog niet Joods).

Deze mensen konden ook prima aangesproken worden in het Aramees. Dat is de taal waar ze in onderwezen waren. Echter doordat ze werden aangesproken in hun eigen taal openbaarde God zo de uitstorting van de Heilige Geest.

Het spreken in tongen gaat terug tot de torenbouw van Babel. God verspreidde daar de mensen door hen verschillende talen te geven als oordeel voor hun hoogmoed.

Hij gaat dan verder met Abraham. Eén volk,één taal. Nadat in Jeruzalem de Joden in deze taal, de taal die God voor Zijn volk had “uitgekozen” riepen dat ze Jezus niet als hun Koning wilden, werd het oordeel van de spraakverwarring tot zegen voor de heidenen. Door in verschillende talen, als een gave van de Geest, het evangelie over de aarde te verkondigen.

Het is mooi om te zien hoe God steeds weer iets wat gebeurd is, ten goede keert. Zoals met het volk Israël in de woestijn. Toen werden er 3000 mensen gedood door de slangen en met Pinksteren kwamen er 3000 tot geloof. Zo is het ook met het oordeel over Babel (de torenbouw). Door de spraakverwarring werden de mensen verspreid over de aarde. Na de uitstorting van de Heilige Geest worden door talen de volken tot redding gebracht door het evangelie.

In Handelingen staat dus dat de discipelen in verstaanbare talen spraken. Al de mensen die daar  bij elkaar waren hoorden de discipelen spreken in hun eigen (menselijke) taal, dit was dus geen hemelse brabbeltaal maar een bestaande taal die aan de discipelen gegeven is door de Heilige Geest.

 De taal der engelen

De uitleg vanuit de Word of Faith beweging dat de hemelse tongentaal de taal van engelen is wordt nergens door de bijbel bevestigd. Er zijn twee punten waarom het volgens mij ook niet zo is.

1. Waarom zou God Zijn engelen dan in een menselijke taal tot Zijn dienaren laten spreken? Als er engelen tot mensen spraken zoals bij Daniël, Lot en anderen dan spraken ze altijd tot mensen in een menselijke taal. God heeft tot mensen gesproken door een engel, zelfs door een ezel maar altijd waren het verstaanbare talen. Niet een onverstaanbaar gebrabbel. Degene waartoe gesproken werd verstond het gewoon.

2. Als mensen de taal van engelen kunnen verstaan dan zou Satan deze ook kunnen verstaan, hij is een gevallen engel, hierdoor kan de theorie dat we een geheime gebedstaal hebben niet kloppen.

 Nog enkele stellingen van de voorstanders van de brabbel tongentaal:

-Tongentaal is een bewijs van vervulling van de Heilige Geest.

Spreek je niet in tongen, dan wordt er met je gebeden om zo vervuld met de Heilige Geest te worden en als bewijs hiervan zal je de tongentaal ontvangen.

De bijbel zegt echter dat we de Heilige Geest ontvangen als we Jezus aannemen als onze Redder. Er wordt nergens gesproken over een bewijs van het hebben van de Heilige Geest.

Nee, Hij wordt ons geschonken en daar hebben we geen brabbeltaal voor nodig als bewijs.

Petrus antwoordde: ‘Keer u af van uw huidige leven en laat u dopen onder aanroeping van Jezus Christus om vergeving te krijgen voor uw zonden. Dan zal de heilige Geest u geschonken worden. Hand.2:38

-Tongentaal moet je ontwikkelen

Als je in tongen wilt spreken moet je gewoon je mond openen en God zal de woorden laten komen. Het klinkt dan als een baby die brabbelt, dit is echter pas het begin. Door vaak te spreken in tongen ontwikkel je een eigen taal. Je begint met telkens een paar dezelfde woorden ( brabbels ) maar later ontwikkelt de taal zich en wordt de woordenschat (brabbelschat) steeds uitgebreider.

In tongen spreken is een gave van de Geest. Toen de discipelen deze gave ontvingen, spraken ze gelijk in tongen. Nergens staat dat ze maar een paar woordjes kenden en veel moesten oefenen om een uitgebreide woordenschat te vergaren. Nee, er staat dat de discipelen spraken tot de menigte in hun eigen taal, dus niet een paar woordjes.

En hoe horen wij hen dan een ieder in onze eigen taal, waarin wij geboren zijn? Parten, Meden, Elamieten, inwoners van Mesopotamië, Judea en Kapadocië, Pontus en Asia, Frygië en Pamfylië, Egypte en de streken van Libië bij Cyrene, en hier verblijvende Romeinen, zowel Joden als Jodengenoten, Kretenzen en Arabieren, wij horen hen in onze eigen taal van de grote daden Gods spreken. Hand. 2:8-11

-Tongentaal is een geheime gebedstaal.

De tongentaal kan Satan niet verstaan, zelfs de engelen kunnen dat niet. Deze (brabbel) tongentaal is een machtig wapen voor het geestelijk oorlogvoeren en als je in tongen bidt, bid je altijd de wil van God.

Deze leer komt voort uit de Kingdom Now beweging. Deze beweging leert dat we het koninkrijk van Jezus op deze aarde moeten veroveren zodat Hij Zijn plaats kan innemen. Hiervoor heeft God ons dan ook deze speciale gebedstaal gegeven zodat Satan Zijn plannen niet kan dwarsbomen. Men beweert dus dat God de mens nodig heeft om Zijn plannen uit te kunnen voeren. Als we kijken naar het boek Job dan maakt God vanaf hoofdstuk 38 aan Job duidelijk dat Hij de Enige is Die alles in Zijn handen heeft.

-In tongen bidden met barensweeën

Soms kan je in tongen bidden en verdrietig worden, angstig of juist vurig, zonder dat daar een duidelijke aanleiding toe is. Dit kan zelfs zo heftig worden dat men spreekt over barensweeën. Dan bid je voor iemand anders, misschien wel aan de andere kant van de wereld, en voer je een heftige strijd in gebed.

In de bijbel kunnen we geen aanwijzingen vinden die dit verklaren. Natuurlijk is het zo dat wanneer je bidt voor jezelf of anderen dat dit gepaard kan gaan met emotie. Dan ben je betrokken bij de persoon of situatie, dit is echter iets anders dan wat er in deze leer geleerd wordt. De zogenaamde barensweeën komen voort uit de “opwekking” van Pensecola waar John Killpatrick  naast alle Toronto Blessing wonderen en tekenen  ook leerde dat  vrouwen in barenshouding hun gebed “baarden”.

 Wat bedoelt de bijbel dan met tongen?

Door lieden van een andere taal en door lippen van vreemden zal Ik tot dit volk spreken, en toch zullen zij naar Mij niet luisteren, zegt de Here.

Derhalve zijn de tongen een teken niet voor hen, die geloven, maar voor de ongelovigen; de profetie echter is niet voor de ongelovigen, maar voor hen, die geloven. 1 Kor.14:21-22

De bijbel zegt dat de Joden een teken willen en de Grieken wijsheid zoeken, tekenen zijn dus voor de Joden. Ook deze tekenen van vreemde talen zijn voor de Joden om hen te overtuigen van het feit dat het koninkrijk van God op aarde is gekomen, in de gestalte van Jezus Zelf. Dit is wat Jezus Zelf daarover zegt.

Dit is een verdorven en trouweloze generatie. Ze verlangt een teken, maar zal geen ander teken krijgen dan dat van Jona.’ Zo liet hij hen staan en vertrok. Math:16.4

Paulus schrijft: De Joden vragen om wonderen en de Grieken zoeken wijsheid, 1Kor.1:22                        

De hedendaagse tongentaal komt voort uit het Sanskriet. Op een site over Oosterse meditatie staat daarover: "Het is geen gewone spreektaal maar een klanktaal waarvan de klanken resoneren in een  diepere laag van ons bewustzijn".

Hieronder wil ik 1 Korintiërs 14 uitleggen zoals ik denk dat het bedoeld wordt.

We zien al in de  eerste hoofdstukken  van deze brief van Paulus aan deze gemeente dat hij ze berispt voor hun daden en werken, dat ze zich gedragen als vleselijke christenen. In die trant schrijft hij ook dit hoofdstuk van deze brief. Alleen gaat het nu om de geestelijke gaven die ze misbruiken voor eigen eer. Verder kunnen we aan het einde van dit hoofdstuk lezen dat Paulus hier spreekt over de vervulling van wat er geschreven staat in Jesaja.

In de wet is geschreven: Ik zal door lieden van andere talen, en door andere lippen tot dit volk spreken, en ook alzo zullen zij Mij niet horen, zegt de Heere. 1 Kor. 14:21

Dit vers verwijst naar Jesaja 28:11 waar staat:

Daarom zal Hij door belachelijke lippen, en door een andere tong tot dit volk spreken;(St. Vert.)

Voorwaar, door mensen die een onverstaanbare taal spreken, en in een vreemde tongval zal tot dit volk spreken Hij, die tot hen gezegd heeft (NBG)

Dit was de gave die God gegeven had aan christenen om aan de cynische Joden te laten zien dat wat geleerd werd (het evangelie) van God Zelf af kwam. Het was dus een teken voor de ongelovige Joden, zoals ook te lezen is in Handelingen.

Ook zien we dat Paulus dit onderwerp alleen in de brief aan de gemeente van Korinthe aanhaalt. Deze gemeente komt er in zijn brief niet al te best vanaf. Ze waren dronken bij het avondmaal en hun gedrag was een christen niet waardig Paulus stelt juist in deze brief hun omgaan met de geestelijke gaven aan de kaak.

Het hoofdstuk over tongen is dus niet een positieve stelling maar juist een aanklacht over hun gedrag ten opzichte van de geestelijke gaven.

1 Jaagt de liefde na en streeft naar de gaven des Geestes, doch vooral naar het profeteren.

Men werd aangespoord om te groeien in geestelijke gaven, echter de grootste van deze gaven was de gave van profetie. Paulus roept op om hier na te streven om dat dit tot doel heeft dat de gemeente opgebouwd wordt.

2 Want wie in een tong spreekt, spreekt niet tot mensen, maar tot God, want niemand verstaat het; door de Geest spreekt hij geheimenissen

Hier spreekt Paulus over een vreemde taal (zoals in Handelingen). Hij zegt dat men niet spreekt tot de mensen maar tot God. Als er iemand in de gemeente bijvoorbeeld in het Romeins sprak dan wisten de mensen in Korinthe niet waar hij het over had. Deze persoon sprak dus tot God en niet tot mensen.

3 Maar wie profeteert, spreekt voor de mensen stichtend, vermanend en bemoedigend.

Profeteert  men, dan zit daar een boodschap in voor de andere mensen, stichtend, een vermaning of juist een bemoediging.

4 Wie in een tong spreekt, sticht zichzelf, maar wie profeteert, sticht de gemeente.

Door in een vreemde taal te spreken werden de anderen niet opgebouwd, ze snapten er niets van. De spreker werd wel opgebouwd doordat hij zich dan spiritueler voordeed als de anderen in de gemeente. De persoon was dan trots op “zijn” gave en mensen keken tegen hem op. Hierdoor  bouwde hij zichzelf dus op. Door te profeteren werden ook de anderen onderwezen en opgebouwd en niet alleen de spreker.

Vaak wordt er naar de tekst verwezen als zijnde dat de spreker zelf wordt opgebouwd in zijn geloof. De bijbel echter leert ons niet gericht te zijn op onszelf om zelf opgebouwd te worden. We moeten juist de gaven en talenten gebruiken tot opbouw van onze broeders en zusters en de gemeente.

5 Ik wilde wel, dat gij allen in tongen spraakt, maar liever nog, dat gij profeteerdet. Wie profeteert, is meer dan wie in tongen spreekt, tenzij hij het ook uitlegt, zodat de gemeente stichting ontvangt.

Als de persoon de gesproken woorden uitlegt, dan wordt de gemeente ook opgebouwd. Dan heeft het spreken in vreemde talen op dat moment tenminste nut voor de toehoorders.

6 En nu, broeders, als ik tot u kom en spreek in tongen, wat nut zal ik u brengen, als ik mij niet tot u richt, of met een openbaring, of met kennis, of met profetie, of met onderricht?

Welk nut heeft het als je in een vreemde taal spreekt en het wordt niet vertaald? Niemand begrijpt je dan.

7 Hoe toch zal men zelfs bij onbezielde dingen, die geluid geven, fluit of citer, als zij geen verschil in toon doen horen, te weten komen wat op de fluit of de citer gespeeld wordt? 8 Immers, indien de bazuin een onduidelijk geluid geeft, wie zal zich gereed maken tot de strijd? 9 Evenzo, indien gij met uw tong geen verstaanbare volzin spreekt, hoe zal men het gesprokene begrijpen? Gij zoudt immers in de lucht spreken?1 kor. 14:5-9

In deze verzen spreekt Paulus over de vreemde talen. Hij gebruikt hierbij het voorbeeld van muziekinstrumenten. Als ze allemaal dezelfde klank hebben, wat hebben ze dan voor functie? Wie gaat ten strijde als de bazuin een onduidelijk signaal geeft? Zo is het ook met deze vreemde taal. Wat heeft het voor nut als er in een vreemde taal wordt gesproken en niemand snapt er wat van. Hoe kan de gemeente in Korintië  iets leren als er in een taal wordt gesproken die ze niet begrijpen? Paulus zegt dat het dan is alsof u in de lucht praat.

10 Er zijn wie weet hoe vele soorten van klanken in de wereld en niets is zonder zijn eigen klank.

Er zijn heel veel verschillende (menselijke) talen in de wereld.

11 Indien ik nu de betekenis van een klank niet ken, zal ik voor iemand, die spreekt, een vreemde zijn en de spreker zal voor mij een vreemde zijn.

Als je de betekenis van de gesproken woorden niet kent, bijvoorbeeld als iemand Romeins spreekt, dan zul je elkaar niet begrijpen en vreemden voor elkaar blijven.

12 Zo moet ook gij, omdat gij naar geestelijke gaven streeft, trachten uit te munten tot stichting van de gemeente.

Hier geeft Paulus aan dat men moest proberen om uit te blinken in het bemoedigen en onderwijzen van de gemeente, daar waren de geestelijke gaven voor bedoeld. Paulus spoort hier aan om de gaven te delen met de gemeente zodat ze tot opbouw zijn voor de broeders en zusters.

13 Derhalve moet hij, die in een tong spreekt, bidden, dat hij het moge uitleggen.

Hiermee zegt Paulus tegen de Korintiërs, bid dat je de vreemde taal die je door de Heilige Geest spreekt mag uitleggen aan de gemeente in hun eigen taal, zodat zij  het ook begrijpen. Het uitleggen van de klanktaal was namelijk ook een gave van de Geest.

14 Want indien ik bid in een tong, bidt mijn geest wel, maar mijn verstand blijft onvruchtbaar.

Doordat je bidt in een vreemde taal, door de Heilige Geest, is je verstand vruchteloos en ook de toehoorders snappen niet waar het over gaat. Hun verstand blijft ook vruchteloos. Dus wordt er niemand door opgebouwd in de gemeente.

Zoals ook aan het begin gezegd, gaat het hier over mensen die de gaven gebruiken tot eigen eer en niet tot stichting en opbouw van de gemeente.  Zij spreken dus in  tongen, een vreemde taal, voor hun eigen eer.

15 Hoe staat het dan? Ik zal bidden met mijn geest, maar ook bidden met mijn verstand; ik zal lofzingen met mijn geest, maar ook lofzingen met mijn verstand.

Paulus geeft hierbij aan dat de Korinthiërs zowel door de Geest geleid moesten zingen en bidden maar ook normaal in hun eigen taal zodat het verstandelijk ook begrepen werd.

16 Want anders, indien gij een zegen uitspreekt met uw geest, hoe zal iemand, die als toehoorder aanwezig is, op uw dankzegging zijn amen spreken? Hij weet immers niet, wat gij zegt.

De toehoorders konden dus geen amen zeggen op de gebeden die in vreemde talen werden gedaan omdat ze niet begrepen wat er werd gebeden.

17 Want gij dankt wel goed, doch de ander wordt er niet door gesticht.

Wat je hier dus ziet is dat men door de gave van de Geest God dank zegt, maar dus in die vreemde taal waardoor niemand er in de gemeente door wordt bemoedigd. De persoon dankt God bijvoorbeeld voor iets wat Hij in zijn leven heeft gedaan maar er is echter niemand die kan “meegenieten” van de grote daden van God. Als je God dankt, doe dit dan in de gebruikte taal, niet in een tong, want dan kan niemand horen hoe jij God prijst en dankt.

18 Ik dank God, dat ik meer dan gij allen in tongen spreek;

 Paulus geeft hier aan de gemeente aan dat zijn voorbeeld gevolgd moet worden. Degene die de gave om in vreemde talen te spreken had ontvangen moest niet trots zijn, maar deze gebruiken om de gemeente op te bouwen zoals Paulus dat deed met zijn gaven.

19 maar in de gemeente wil ik liever vijf woorden met mijn verstand spreken, om ook anderen te onderwijzen dan duizenden woorden in een tong

Hier geeft Paulus heel duidelijk de waarde aan van het spreken in vreemde talen. Het was belangrijker om een paar woorden te spreken in de gemeente waar de mensen wat aan hadden dan dat er grote redevoeringen werden gehouden waar niemand een touw aan vast kon knopen.

20 Broeders, weest geen kinderen in het verstand, maar in de boosheid; wordt in het verstand volwassen.

Daarna sluit Paulus af met de opmerking dat ze geen kinderen in het verstand moeten zijn maar in boosheid. Met deze boosheid bedoelt hij niet boosheid van kwaad zijn, maar het boos zijn in je gaven gebruiken,  dus je gaven gebruiken om er zelf beter van te worden en niet de gemeente mee te dienen. Dus men moest de gaven die ze gekregen hadden niet gebruiken om zichzelf op de borst te slaan, maar ze gebruiken om de broeders en zusters mee te dienen, en de gaven niet als trofee gebruiken, maar ermee te dienen in liefde.

21 In de wet staat geschreven: Door lieden van een andere taal en door lippen van vreemden zal Ik tot dit volk spreken, en toch zullen zij naar Mij niet luisteren, zegt de Here.

22 Derhalve zijn de tongen een teken niet voor hen, die geloven, maar voor de ongelovigen; de profetie echter is niet voor de ongelovigen, maar voor hen, die geloven.

De ongelovigen zouden door het horen van de vreemde talen tot besef komen dat hier wat anders aan de gang was dan waar ze weet van hadden. Dit is ook wat je leest in Handelingen als de apostelen in vreemde talen spraken. Hierdoor kwamen velen tot geloof.

23 Indien dan de gehele gemeente bijeengekomen is en allen in tongen spreken, en er komen toehoorders of ongelovigen binnen, zullen zij niet zeggen, dat gij wartaal spreekt? Maar als allen profeteren en er komt een ongelovige of toehoorder binnen, dan wordt hij door allen weerlegd, wordt hij door allen doorgrond, het verborgene van zijn hart komt aan het licht en hij zal zich ter aarde werpen, God aanbidden en belijden, dat God inderdaad in uw midden is. Wat is het dan, broeders? Wanneer gij samenkomt, een iegelijk van u, heeft hij een psalm, heeft hij een leer, heeft hij een [vreemde] taal, heeft hij een openbaring, heeft hij een uitlegging; laat alle dingen geschieden tot stichting En zo iemand een [vreemde] taal spreekt, [dat] het door twee, of ten meeste drie [geschiede], en bij beurte; en dat een het uitlegge.

Hier geeft Paulus regels voor het spreken in tongen. Ieder diende om de beurt te spreken en niet als in een kippenhok allemaal door elkaar. Het mochten er maximaal drie zijn en er moest een uitleg gegeven worden.(1Kor.14:27)

Als allen profeteren dan spreekt God door hen heen tot de ongelovigen en zal hun ware aard aan het licht komen waardoor ze tot besef komen dat God in hun midden is.

Als we even terugkijken naar de opwekking in Asuza Street begin 20^e eeuw dan wordt duidelijk waarom deze mensen in eerste instantie dachten dat ze naar andere landen konden gaan om te evangeliseren zonder de taal te hoeven leren. Dit is de gave van tongen zoals de bijbel dat beschrijft. Toen echter bleek dat dit niet het geval was werd er een andere draai aan gegeven en werd er gezegd dat ze een hemelse brabbeltaal hadden ontvangen. Dit wordt tot op de dag van vandaag geleerd. 

Geraadpleegde bronnen:

http://www.bijbelengeloof.com/index.php?option=com_content&view=article&id=123:tongentaal&catid=151:diverse-artikelen&Itemid=83

http://www.verhoevenmarc.be/PDF/pinksterbeweging.pdf

http://www.apologetique.org/nl/artikelen/mens/antropologie/RS_glossolalie_literatuurstudie.htm

http://www.backtothebible.nl/

http://www.statenvertaling.info/

http://www.gotquestions.org/Nederlands/vreemde-talen-spreken.html

http://middernachtsroep.nl/index.php (maart 2007/juni 2007)

Dato Steenhuis – Gaven en talenten, voor God of voor mensen?

http://www.groeieningeloof.com/Maranatha%2004-05.htm

http://nl.artofliving.eu/