Christen zijn en Vruchtbaarheidsstoornissen

Vruchtbaarheidsstoornissen komen vaak voor: naar schatting krijgt 10 tot 15% van de Nederlandse paren hiermee te maken. Is het krijgen van een kind een voorrecht of een geschenk? Hoe ver ga je om middels de medische wereld toch zwanger te raken? Wat vindt God hiervan?

Het is natuurlijk een vreselijke ontdekking als je als echtpaar ontdekt dat je vruchtbaarheids problemen hebt of zelfs onvruchtbaar bent. Mag je het medische circuit in gaan of moet je meer op God vertrouwen?  Is het zijn wil en lopen we dan niet in Zijn weg?

Ik geloof dat God de medische wereld kan gebruiken om tot Zijn doel te komen. Ik denk wel dat er een bijbels kader is waarin dit kan gebeuren. Hormoon behandeling en In Vitro  Fertilisatie (IFV) en Intra Cytoplasmatische Sperma Injectie(ICSI ) kunnen heel goed samen gaan met de christelijke levensstijl als ze plaatsvinden binnen het huwelijk.

De eicel moet dan dus afkomstig zijn van de eigen vrouw en de spermacel van de eigen vader. Dan zijn ze beide de biologische ouders van het kind. Ik geloof niet dat het de bedoeling is dat je (als donor) een kind verwekt bij een getrouwde vrouw, dus als vrouw zijnde een kind krijgt in het huwelijk, maar van een andere man. Sperma donatie is m.i. nooit goed, ook niet als bewust ongehuwde moeder. (BOM –moeder) God geeft kinderen als een geschenk aan een echtpaar.

Ook moet de behandeling volgens mij  zo worden uitgevoerd, dat er geen overtollige  vruchtjes zijn. Dus de vruchtjes die “gemaakt” worden moeten ook terug geplaatst worden. Dus niet meer eicellen bevruchten dan dat er teruggeplaatst zullen worden. Invriezen is dan ook geen logische keuze, want je weet niet of ze allemaal dan worden terug geplaatst.

Ik ben ervan overtuigt dat het leven van het ongeboren kind begint op het moment van bevruchting. Bij het niet terug plaatsen van de bevruchte eicellen zou je een leven beëindigen. Het invriezen  van zaadcellen is m.i. niet verkeerd, immers een zaadcel op zich is nog geen vrucht. Ook dit is weer een moeilijk onderwerp, waar veel emoties bij komen kijken. Het is vaak een slopende tijd het afwachten en alle medische behandelingen die soms ook nog erg pijnlijk kunnen zijn. Belangrijk hierbij is de steun en zorg van de gemeente en haar pastorale werkers, en de mensen in de nabije omgeving.

 Geraadpleegde bronnen:

http://www.kinderwens.nl/index.asp?C=81457404057364814815